Al zouden we tot de twaalf apostelen behoren, al zouden we twee aan twee uitgezonden zijn en beleven dat de boze geesten aan ons onderworpen waren in Zijn Naam (Luc.10:17), dan nòg moeten we er toch diep van doordrongen zijn dat Hij om onze overtredingen werd doorboord. Wat moet het voor Zijn trouwe volgelingen moeilijk zijn geweest om er van doordrongen te raken, dat al deze mishandelingen door Hem gewillig, als een Lam ter slachting, werden ondergaan, ook voor hen die Hem toch zo trouw gevolgd waren. Zo moet het ook tot ons hart en leven doordringen dat al volgen we Jezus op de voet, al hebben we de macht om op slangen en schorpioenen te treden en op de gehele legermacht van de satan (Luc.10:19), dat het toch onze grootste vreugde moet zijn, dat door Jezus’ trouw tot aan het bitterste einde van Zijn lijden aan het kruis, onze namen opgetekend staan in de hemelen. Daarom liet Hij Zich mishandelen, daarom liet Hij Zich verdrukken en deed Hij Zijn mond niet open. Voor ons liet Hij Zich, als een Lam dat ter slachting geleid wordt, zonder tegenspraak kruisigen, terwijl legioenen engelen klaarstonden om Hem bij de eerste roep terzijde te staan, om Hem uit de handen van de soldaten en van de knechten van de Hogepriester te redden (Matt.26:53). Laten wij allen die, net als de mensen uit de dagen van Jezus, dwalen als schapen en onze eigen weg gaan, ons toch weer gewillig laten leiden door de eeuwig getrouwe Herder. Want deze Herder offerde, in Zijn onbeschrijfelijke liefde, Zijn leven op door te sterven aan het kruishout van Golgota, tot bevrijding van al onze schuld, zodat wij weer met God, vol van Zijn vrede, kunnen leven!